Editorial

Tο συγκεκριμένο τεύχος του περιοδικού «Φιλοσοφική λίθος» είναι ιδιαίτερα ξεχωριστό. Με το τεύχος 175 συμπληρώνονται σαράντα  χρόνια κυκλοφορίας του περιοδικού μας. Χρόνια περιπετειώδη, γεμάτα όνειρα, προσπάθειες.

Η άλλη ιδιαιτερότητα είναι ότι το περιοδικό που κρατάτε στα χέρια σας  είναι το τελευταίο σε έντυπη μορφή.  Μετά από σαράντα χρόνια σταθερής και συνεπούς έκδοσης κλείνει ένας κύκλος και από το επόμενο τρίμηνο το περιοδικό «Φιλοσοφική λίθος» θα κυκλοφορεί μόνο ηλεκτρονικά.

Σε αυτά τα σαράντα χρόνια το περιοδικό μας πέρασε από πολλές φάσεις. Από μια απλή και σχεδόν χειρόγραφη δίμηνη έκδοση στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1980 μπόρεσε, με την αποδοχή που είχε από το αναγνωστικό κοινό και τις αδιάκοπες προσπάθειες όλων των συντελεστών του, να εξελιχθεί  και να επιβιώσει σε ένα δύσκολο περιβάλλον.

Με μεγάλη υπομονή και επιμονή, κράτησε μια εξέχουσα θέση στον κύκλο των εκδόσεων για θέματα εσωτερικής φιλοσοφίας και γενικά πολιτιστικού και ανθρωπιστικού ενδιαφέροντος, κάνοντας μια αξιοσημείωτη προσπάθεια ώστε να γίνουν γνωστά, προσιτά και κατανοητά  στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό.

Στο 1ο τεύχος του περιοδικού, στο 1ο editorial, ο εκδότης Γιώργος Α. Πλάνας έγραφε: «κάθε δύο μήνες ανάμεσα σε αυτές τις σελίδες θα προσπαθούμε να αντιμετωπίζουμε τα διάφορα ερωτήματα που προβλημάτισαν τον άνθρωπο όλων των εποχών. Σήμερα ο τεχνολογικός μας πολιτισμός έχει προχωρήσει πολύ σε ότι αφορά τις εξωτερικές αντιλήψεις…μα ο άνθρωπος εξακολουθεί να έχει τα ίδια υπερβατικά ερωτήματα των οποίων οι ρίζες ίσως να βρίσκονται στον εσωτερισμό και σε μια σωστή φιλοσοφική άποψη μπροστά στη ζωή. Το περιοδικό μας θα προσπαθήσει να μεταδώσει τον δικό μας κόκκο άμμου».

Αυτά τα 40 χρόνια προσπαθήσαμε να διατηρήσουμε ένα υψηλό φιλοσοφικό και εσωτερικό επίπεδο, χωρίς ψεύτικους εντυπωσιασμούς, βασισμένο στην κλασική παράδοση όλων των εποχών και πολιτισμών.

Δημοσιεύθηκαν χιλιάδες άρθρα με πρωτότυπες έρευνες από εκατοντάδες συγγραφείς, με μια πολύ ευρεία  θεματολογία: από τον συμβολισμό της αιγυπτιακής αρχιτεκτονικής ή της σαρκοφάγου του Παλένκε μέχρι άρθρα για τον Σικελιανό ή  τον Μπετόβεν. Φιλοξένησε   συνεντεύξεις από σημαντικούς καλλιτέχνες, φιλοσόφους, επιστήμονες του 20ου και 21ου αιώνα, ενώ δεν έλειψαν οι μόνιμες στήλες με επιστημονικά νέα,  ποίηση, εναλλακτική ιατρική, σκάκι, κινηματογράφο, βιβλιοπαρουσιάσεις και πολλά άλλα.

Και ήταν ακριβώς στο 2ο τεύχος που ζήσαμε στην χώρα μας μια κατάσταση σχεδόν όπως η σημερινή, (μόνο που τώρα είναι παγκόσμια) εξαιτίας του μεγάλου σεισμού του Ιανουαρίου του 1981. Σαράντα χρόνια πριν γράφαμε για τον φόβο που ένοιωθε ο κόσμος, για τον πλανήτη που μας προειδοποιεί, για το μέλλον και τις μεγάλες αλλαγές για τις προφητείες όχι μόνο των ενορατικών ανθρώπων, αλλά και εκείνες από τα αρχαία κείμενα της Αιγύπτου, Σουμερίας, Ινδίας και Αμερικής. Πριν 40 χρόνια γράφαμε για αυτόν τον Μεσαίωνα που θα μας χτυπούσε σκληρά στα τέλη του 20ού αιώνα και τις αρχές του 21ου.

Σήμερα αυτός ο μεσαίωνας έχει έρθει για τα καλά. Τώρα δεν βιώνουμε έναν μεγάλο σεισμό, αλλά μια πανδημία. Κάθε μέρα βλέπουμε τον αριθμό των ανθρώπων που πλήττονται από τον κορονοϊό, τον αυξανόμενο αριθμό θανάτων που είναι συντριπτικός. Ένας θάνατος που φέρνει μαζί του την πιο μεγάλη παγωνιά, ο άνθρωπος μέσα στην εντατική ενός νοσοκομείου αποκομμένος από τον εαυτό του, τους άλλους και τον κόσμο.

Νέες και επικίνδυνες ασθένειες πλήττουν όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από την πρόοδο της επιστήμης και το αυξανόμενο προσδόκιμο ζωής που παρατηρείται στις πιο ανεπτυγμένες χώρες. Οι λοιμοί, είναι χαρακτηριστικό κάθε Μεσαίωνα, και πάντα είναι καρπός της διαφθοράς της  έλλειψης υγιεινής και πειθαρχίας ζωής, της απουσίας μιας ανθρώπινης οικολογίας και ηθικής στάσης απέναντι στη φύση και στην ζωή.

Ίσως να είχαμε φανταστεί ότι ο Μεσαίωνας θα σημαίνει εγκλεισμό σ’ ένα κάστρο ή μοναστήρι. Σ’ αυτή τη νέα εκδοχή, παραμένουμε απομονωμένοι στα σπίτια μας.  Και αν είχαμε σκεφτεί ότι θα βάζαμε πανοπλία, τώρα βλέπουμε ότι η καλύτερη προστασία είναι μάσκα και γάντια. Όμως δεν χωρά αμφιβολία ότι πρόκειται όντως για έναν νέο μεσαίωνα.

Οι καιροί που θα έρθουν θα είναι δύσκολοι αλλά, δεν θα υπάρχει χρόνος για κλάματα και φόβο. Όποιος φοβάται παραλύει, χάνει χρόνο, ενέργεια και καθαρό μυαλό για να βρει λύσεις. Ένας μεσαίωνας είναι ένα φυσικό γεγονός, όπως ένας κύκλος που ακολουθεί έναν άλλον, και που μετά θα ξεπεραστεί με τη σειρά του από μια νέα ιστορική κίνηση αναγέννησης.

Το πιο σημαντικό είναι να κρατήσουμε ζωντανό ό,τι έχει πραγματικά Ζωή, ότι είναι Αληθινό, Όμορφο, Δίκαιο και Αγαθό για να ανοίξουμε δρόμο σε μια ιστορική εποχή που ακολουθεί και ξεπερνά τους μεσαίωνες. Όπως κι αν ονομάζεται αυτή η νέα εποχή, θα έχει ως έμβλημα το πνεύμα της Αναγέννησης. Ένα πνεύμα ανύψωσης, ανάβασης προς τα πάνω, από τη γη στον ουρανό.

Οι μεγάλες ιστορικές αλλαγές προ-ωθούνταν πάντα από μεγάλους ιδεαλιστές, αυτή είναι η αλήθεια.  Μπορεί να φαίνονταν τρελοί στην αρχή, όμως, κινούσαν την ιστορία. Η κίνηση αυτή αρχικά δεν φαίνεται, είναι μια μικρή κίνηση. Όμως όταν αποκτά ταχύτητα, υπάρχουν αλλαγές. Μια τέτοια αλλαγή έρχεται όταν αλλάζει το σύστημα ζωής. Η αλλαγή στο σύστημα ζωής, αλλάζει την ιστορία. Για να αναγεννηθεί η ιστορία, πρέπει πρώτα ο ίδιος ο άνθρωπος να αναγεννηθεί. Η ιστορική Αναγέννηση εξαρτάται από την Αναγέννηση του καθενός. Η Αναγέννηση του καθενός εξαρτάται από το τι καλύτερο είναι ικανός να κάνει κάθε μέρα.

Σε αυτό το επετειακό τεύχος ήρθε η στιγμή για  να ευχαριστήσουμε τους ανθρώπους που βοήθησαν σε αυτό το τολμηρό και δύσκολο εγχείρημα, όπως  αποδείχτηκε. Γιατί δεν είναι εύκολο το να εκδίδεις ένα περιοδικό εσωτερισμού στην Ελλάδα αδιάλειπτα για σαράντα χρόνια, χωρίς χορηγούς, χωρίς διαφημίσεις και χωρίς καθόλου προηγούμενη εμπειρία. Όλοι όσοι ασχολήθηκαν με αυτήν την έκδοση  (από τους αρθρογράφους μέχρι τους τυπογράφους) το έκαναν χωρίς αμοιβή, αφιερώνοντας  πολύ χρόνο, ενέργεια και αγάπη.  Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους εκδότες, στους διευθυντές σύνταξης, στους συντονιστές της ύλης, στους μεταφραστές και διορθωτές, στους αρθρογράφους, στους υπεύθυνους ατελιέ, διακίνησης , δημοσίων σχέσεων και όλους όσους έχουμε ξεχάσει.  Τέλος ένα ευχαριστώ στους συνδρομητές  μας και όσους έχουν πάρει κάποιο από τα 175 τεύχη στα χέρια τους, γιατί αυτοί ήταν που στήριξαν την προσπάθεια, που θα συνεχιστεί ελπίζουμε για πολλά χρόνια ακόμη.

Από το επόμενο τρίμηνο δεν θα λαμβάνετε το περιοδικό μας σε  χαρτί, αλλά θα μπορείτε να το διαβάζετε στο κινητό, στο PC ή στο tablet σας. Ο κόσμος μετά από σαράντα χρόνια έχει αλλάξει και η αλλαγή της μορφής του περιοδικού μας είναι αναπόφευκτη. Αυτό όμως που δεν έχει αλλάξει είναι η προσπάθεια που κάνουν οι εκδόσεις «Νέα Ακρόπολη» να φέρνουν τους αναγνώστες σε επαφή με τις παραδοσιακές και κλασικές αξίες όλων των μεγάλων Πολιτισμών.