Οι Σκεπτομορφές

Αυτός ο αρχαίος αλλά πάντα σύγχρονος ισχυρισμός που οι Έλληνες πήραν από τα αρχαιότερα ρητά των Αιγυπτίων, έφτασε σ’ εμάς από τις παραδόσεις που οι νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι της Περγάμου και της Αλεξάνδρειας διατήρησαν. Διάφορα αποσπάσματα από το Κυμβάλειο έχουν σχολιαστεί πολλές φορές με λιγότερη ή περισσότερη επιτυχία., αλλά εξακολουθούν να κρύβουν μια αλήθεια που ξεπερνάει το πεδίο της μεταφυσικής και φτάνει μέχρι αυτό της καθημερινής ζωής, που μας επηρεάζει όλους σε κάθε στιγμή.  

Εικόνες από το βιβλίο της Annie Besant “Σκεπτομορφές”

Ο καθένας από μας, καθώς και το περιβάλλον μας, αποκτά αισθητή πραγματικότητα σύμφωνα με το πώς το σκεφτόμαστε. Αυτό, βέβαια, δεν αλλάζει τα αρχέτυπα που μας περιμένουν στο τέλος της ατραπού, όπως μεγαλόπνοα εξήγησε ο Πλάτωνας, αλλά ο σκοπός του άρθρου μας είναι να αναφερθούμε, όχι στο λόγο ή θεία ιδέα, που σαν κυβερνήτης κατευθύνει την πορεία του σύμπαντος με τρόπο μεγαλοφυή, που αντανακλάται στα άστρα και στα άτομα, αλλά στο ανθρώπινο μέρος που μας έχει τύχει να ζήσουμε, προσωπικά, στα όρια του χωροχρόνου μας.  

Το να μπορούμε να σκεφτόμαστε, καθώς αντιλαμβανόμαστε, το περιβάλλον, δίνει πραγματικότητα σ’ αυτό. Δεν θα ήταν λοιπόν δυνατόν μήπως, καθώς σκέφτομαι τον εαυτό μου, να του έδινα και πραγματικότητα; Και αν αυτό ήταν αλήθεια, δεν θα εξαρτιόταν η ύπαρξη του εγώ μου από την ύπαρξη του περιβάλλοντος μου; 

Γι’ αυτό πρέπει να προσέχουμε την αγνότητα και την ευγένεια των σκεπτομορφών μας, γιατί κάθε σκέψη που τρέφουμε ή εκπέμπουμε έχει το δικό της δυναμικό που πηγάζει από το εγώ μας σε σχέση με το μη-εγώ ή περιβάλλον.  

Μια βαθιά ηθική, μια ενστικτώδεις αντίληψη για το καλό- αποτέλεσμα της συσσωρευμένης καρμικής εμπειρίας μας οδηγούν στο να είμαστε όχι απλώς καλοί, αλλά και να περιβαλλόμαστε απ’ ότι καλύτερο είναι δυνατόν. Γιατί ένα περιβάλλον ουσιαστικά και υπαρξιακά καλό δεν θα μας βλάψει. Δεν θα βλάψει εμάς ούτε εμείς θα βλάψουμε κανένα. Και το περιβάλλον αυτό δεν αποτελείται, όπως επιφανειακά θα φαινόταν, από τους άλλους, αλλά βρίσκεται μέσα σε μας τους ίδιους, σ’ ένα είδος      ‘υποπεριβάλλοντος’  που περιβάλει το βαθύ μας εγώ.  

Κατοικούν μέσα μας χιλιάδες ιδέες-μορφές ή σκεπτομορφές που προκαλούν ηδονές, πόνους, πάθη, παρεκκλίσεις, λάθη υπολογισμού όσον αφορά την αξία των πραγμάτων και των ανθρώπων.  

Δολοφονική οργή και διαρκής θυμός

Για την καλύτερη κατανόηση των προηγούμενων εννοιών, χρειάζεται να υπενθυμίσουμε στους αναγνώστες ότι ο εσωτερισμός όλων των εποχών θεώρησε τον άνθρωπο σαν ένα τέλειο ρομπότ στο φυσικό επίπεδο, αλλά ταυτόχρονα υπάκουο σε βιολογικούς, ζωτικούς, ψυχολογικούς, νοητικούς, διαισθητικούς και πνευματικούς παράγοντες. 

Σ’ αυτή την επταπλή σύνθεση του ανθρώπου οφείλεται το ότι, αρμονικά, κάθε ένα της μέρος αντανακλά αναλογικά το όλο, δηλαδή κάθε ένας από τους φορείς συνείδησης του ανθρώπου κλιμακώνεται και αυτός επταδικά.  

Επειδή οι σκεπτομορφές υπακούουν στην παγκοσμιότητα του αποτελέσματος  –μπούμερανγκ- , τείνουν να επιστρέψουν στο σημείο αφετηρίας τους, ειδικά αν δεν βρουν το  ‘στόχο’  στον οποίο κατευθύνονται. Γι’ αυτό η χιλιόχρονη σοφία συστήνει να καλλιεργεί κανείς τις καλές σκέψεις και να απομακρύνει τις κακές, γιατί εκτός από τα κτυπήματα που μπορούν να προκαλέσουν στον εξωτερικό κόσμο, είναι αναπόφευκτο ότι θα επιστρέψουν, και μάλιστα πολλές φορές ενισχυμένες, θα κτυπήσουν και θα φωλιάσουν στον εσωτερικό κόσμο, δηλαδή, στον ίδιο το νου που τις γέννησε.  

Ξαφνικός φόβος

‘Όταν φυτεύει κανείς ένα σπόρο, δεν φυτρώνει από αυτόν άλλος, αλλά ένα φυτό που περιέχει μέσα του εκατοντάδες πανομοιότυπα με τον σπόρο που τον δημιούργησε γιατί, χωμένος στην γη, απορροφάει από αυτήν τα στοιχεία που τον δυναμώνουν. Είναι μια πολλαπλή ηχώ του πρωταρχικού και μοναδικού ήχου. 

Αυτή η δυνατότητα πολλαπλασιασμού κάνει το εγώ να βλέπει τον εαυτό του πολιορκημένο από χιλιάδες σκεπτομορφές ξένες, δικές του και σύμμεικτες. Η ελάχιστα εξασκημένη βούληση του σημερινού ανθρώπου τον μετατρέπει σε μαριονέτα αυτών των σκεπτομορφών και έτσι, από την εκλογή μιας οδοντόκρεμας, μέχρι μιας πολιτικής θέσης ή μιας μορφής ζωής, επηρεάζεται συνέχεια από τα μεγάλα κύματα της οχλοκρατικής παλίρροιάς που οι περιστάσεις χειρίζονται, και οι οποίες μάλιστα είναι αντανακλάσεις συνδυασμών από προηγούμενες καταστάσεις που ήδη υπήρχαν όταν το άτομο εμφανίζεται στην σκηνή και των κρυφών δυνάμεων κάποιων θελήσεων που δεν είναι πάντα ανθρώπινες.  

Η σκεπτομορφή του αλκοολικού

Η έλλειψη της εσωτερικής πειθαρχίας επιτρέπει ν’ αναπτύσσονται, σαν τρομεροί βρικόλακες, οι χειρότερες σκεπτομορφές, μερικές κοιμισμένες επί αιώνες στις σκοτεινές γωνιές του σήμερα λεγόμενου  ‘ συλλογικού υποσυνείδητου ’  και να επιτίθεται στους πιο αδύνατους ως προς την βούληση, αποδυναμώνοντας τους ακόμα περισσότερο και εξευτελίζοντάς τους. Από εκεί ξεπηδούν οι τάσεις για άγχος, χρήση ναρκωτικών, παράλογη βία, εργατική ανικανότητα και έλλειψη δύναμης στο να πάρει κανείς λυτρωτικές αποφάσεις.  

Αυτοί που έχουν προσβληθεί, σαν τα μικρά παιδιά, συνέχεια ζητούν κάτι, αλλά ποτέ δεν προσφέρουν τίποτα. Άδειοι από ζωτικότητα και βούληση έρποντας παρασέρνονται προς μια χειρότερη σκλαβιά, που είναι η υποδούλωση στα πάθη και τους εγωισμούς, μια υποδούλωση που είναι κόρη του τρόμου και πηγή σφαλμάτων. 

“Βλέποντας” την μουσική σε ένα γιορτινό τόπο

Η πραγματική ελευθερία είναι η υπακοή στους αρμονικούς νόμους που διέπουν τη φύση. Αυτή είναι η αληθινή οικολογία και όχι εκείνη η πολιτικοποιημένη που βλέπουμε στους δρόμους. Αυτή η ελευθερία, που μονάχα οι αγνοί και δυνατοί μπορούν να απολαύσουν, είναι η πηγή των ανώτερων σκεπτομορφών, οι οποίες αφού επιστρέψουν στους πομπούς τους τους στεφανώνουν με φωτοστέφανα μακαριότητας και ηρωισμού. Αυτά τα χαρακτηριστικά τους κάνουν όμορφους στα μάτια των θεών. 

Η ασπίδα της δύναμης και της αγιότητας προστατεύει από τις λάρβες και τα δημιουργήματα της ηθικής νύχτας που διαβαίνουμε σήμερα.Το σπαθί της βούλησης κόβει το κεφάλι των δράκων του φόβου, της διαφθοράς και της μιζέριας στο φυσικό και το ηθικό επίπεδο.  

Οι πιο λαμπερές και ευεργετικές σκεπτομορφές γεννιούνται από την τίμια εργασία, από το θάρρος όχι μόνο για ν απαιτήσει τα δικαιώματα του κανείς, αλλά και για να εκπληρώσει τις δικές του υποχρεώσεις, από την καλοσύνη, από την υγιή χαρά που μας απομακρύνει από τις κραυγές των κτηνών, από την προσευχή που γίνεται για να μιλήσει κανείς με το θεό και από το προσωπικό και ομαδικό κουράγιο μπροστά στις δυσκολίες, από την ορθή συγκέντρωση στα καλύτερα στοιχεία του εαυτού μας.  

Ετικέτες: δύναμη του νου σκεπτομορφές σκέψη
Εκτύπωση

Από το ίδιο Τεύχος

Περισσότερα Άρθρα ΔΙΑΦΟΡΑ

Σχετικά Άρθρα