Επιστήμη και Εσωτερισμός

Τα επιστημονικά γεγονότα της τελευταίας εικοσαετίας (σημ. το παρόν άρθρο γράφτηκε τον Νοέμβριο του 1997) είχαν συγκλονίσει την ανθρωπότητα. Συγκεκριμένα, στις 16 Ιουνίου 1983 δημοσιεύθηκαν στις εφημερίδες οι επιστημονικές αναφορές που έφτασαν στη Γη από το διαστημόπλοιο “PIONEER“, που ξεπέρασε στις 13 Ιουνίου τα γνωστά όρια του ηλιακού μας συστήματος, διαπερνώντας την τροχιά του πλανήτη Ποσειδώνα. Το Pioneer εκτοξεύθηκε από τη Φλόριντα των ΗΠΑ στις 2 Μαρτίου του 1972 με αποστολή να εξερευνήσει το άγνωστο διάστημα. Μετά από 11 χρόνια ταξιδιού οι πληροφορίες που μας έδωσε είναι πολύτιμες, όσον αφορά στη γνώση για τη δομή του πλανητικού μας συστήματος και κυρίως για την ύπαρξη ενός πιθανού δίδυμου αδερφού του Ήλιου, ενός μαύρου ήλιου που βρίσκεται έξω από τα σύνορα του συστήματός μας. Η υπόθεση ήταν διαδεδομένη στους επιστημονικούς κύκλους από τη δεκαετία του 1930, αλλά μόνο σήμερα, με την καταπληκτική πληροφορία του Pioneer, έχει αποκτήσει πραγματικό επιστημονικό κύρος. Ο μαύρος ήλιος γύρω από τον οποίο το ηλιακό μας σύστημα φαίνεται ότι περιφέρεται, είναι πια μια επιστημονική πραγματικότητα. Παρ’ όλη την αναταραχή όμως που προκάλεσε αυτή η ανακάλυψη στους επιστημονικούς κύκλους, γεγονός είναι ότι οι εσωτεριστές φιλόσοφοι κατείχαν τη γνώση αυτή ήδη από τα αρχαία χρόνια.

Ο Fulcanelli, ο τελευταίος αληθινός αλχημιστής της εποχής μας, που αναφέρεται και στο πασίγνωστο βιβλίο «Η Αυγή των Μάγων» των Louis Pauwels και Jacques Bergier, μας μιλάει γι’ αυτόν το μαύρο ήλιο στο έργο του «Το μυστήριο των Καθεδρικών Ναών». Επίσης η Η.Ρ. Blavatsky, η γνωστή συνιδρύτρια της Παγκόσμιας Θεοσοφικής Εταιρείας και η μεγαλύτερη αυθεντία του Αποκρυφισμού των τελευταίων αιώνων, στο έργο της «Η Μυστική Διδασκαλία» μας αποκαλύπτει την ύπαρξη αυτού του ήλιου του Σκοτεινού Μυστηρίου. Και πολλοί άλλοι φιλόσοφοι και εσωτεριστές μίλησαν τον τελευταίο καιρό για αυτή την παραδοσιακή απόκρυφη γνώση. Εντελώς τυχαία, ο συγγραφέας αυτών των σελίδων ανέφερε τον μαύρο αυτό ήλιο σ’ ένα άρθρο, που δημοσιεύθηκε στο τεύχος με αριθμό 12 του περιοδικού «Νέα Ακρόπολη». Εκεί, μιλούσα για τον Ήλιο-Διόνυσο, τον Μαύρο Ήλιο, που είναι έξω από τα φαινομενικά όρια του πλανητικού μας συστήματος και που γύρω του περιφέρεται ο δικός μας Ήλιος-Απόλλωνας. Σ’ εκείνο το άρθρο, που δημοσιεύθηκε επίσης στο τεύχος με αριθμό 3 του περιοδικού «Αστρικός Κόσμος», προσπάθησα απλά να εξηγήσω τις σχέσεις των πλανητικών Κύκλων με τους Ιστορικούς Ρυθμούς. Λίγοι δέχτηκαν τότε την ύπαρξη ενός Μαύρου και Αόρατου Ήλιου έξω από τα σύνορα του πλανήτη Ποσειδώνα, που θα ήταν το κέντρο της τροχιάς του δικού μας ήλιου. Τώρα όλοι το πιστεύουν. Αλλά για άλλη μια φορά ο παραδοσιακός εσωτερισμός είχε δίκιο και η σύγχρονη επιστήμη τον ακολούθησε αργότερα. Και σε λίγα χρόνια ακόμα, άλλοι ισχυρισμοί της εσωτερικής φιλοσοφίας θα επαληθευτούν, όπως έγινε πρόσφατα με την αύρα, χάρη στη φωτογραφική μηχανή Κίρλιαν, με τη μετενσάρκωση χάρη στα πειράματα του Dr. Raymond A. Moody ή με την αθανασία της ψυχής χάρη στις ανακαλύψεις των Ρινγκ, Γκρέυσον και Σάμπομ και άλλων ψυχολόγων του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. Πολλές γνώσεις που ανακάλυψε η επιστήμη και η τεχνολογία του δυτικού πολιτισμού ήταν γνωστές χιλιάδες χρόνια πριν. Στην συνέχεια παραθέτουμε στον αναγνώστη, με τη σιγουριά ότι θα τον κάνουν να στοχαστεί, έναν συγκριτικό πίνακα με επιστημονικές και τεχνολογικές ανακαλύψεις που ήταν γνωστές στην αρχαιότητα, ξεχάστηκαν και «ξανά-ανακαλύφτηκαν» στην εποχή μας.

Οι επιστημονικές ανακαλύψεις και οι τεχνολογικές πρόοδοι δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο της βιομηχανικής εποχής και του θετικιστικού πολιτισμού μας. Οι αρχαίοι είχαν φτάσει πολλές φορές σε ανακαλύψεις, που σήμερα θα ονομάζαμε «νέες» ή επαναστατικές. Η διαφορά βρίσκεται στο ότι οι αρχαίοι δεν ενδιαφέρονταν για τη μαζική παραγωγή των ανακαλύψεών τους. Κάθε επιστημονική ανακάλυψη ήταν συνδεδεμένη με φιλοσοφικές και εσωτερικές αντιλήψεις. Η μαζική παραγωγή σκοτώνει την τέχνη. Έτσι μπορούμε να πούμε ότι η τεχνολογία υπήρχε από τις αρχές της Ανθρωπότητας, από τότε που ο άνθρωπος αντιλήφθηκε την «τέχνη» της Φύσης και τη συνδύασε με την επιστημονική έρευνα και τη λογική σκέψη. Επίσης η τεχνολογία έφτασε σε εξαίσιες κορυφές ανάπτυξης, ακολουθώντας τις ίδιες κορυφές της ημιτονοειδούς εξέλιξης των ανθρώπινων πολιτισμών.

Την εξαιρετική τεχνολογία των πυραμίδων στις πρώτες δυναστείες της Αιγύπτου ακολουθεί μια εποχή κάμψης, όπου ξεχάστηκαν τα μυστικά της κατασκευής τους. Την επιστημονική αντίληψη της Αρχαίας Ελλάδας και την θαυμάσια εφαρμοσμένη τεχνολογία της Ρώμης ακολουθεί η άγνοια και η φτώχεια ενός σκοτεινού Μεσαίωνα. Θα πρέπει να φτάσουμε στην Αναγέννηση για να αρχίσουν να ξεσκονίζονται οι ξεχασμένες επιστημονικές γνώσεις της αρχαιότητας. Το σημαντικό στο ζήτημα της κυκλικής εξέλιξης του Πολιτισμού είναι όμως η ψυχολογική απήχηση της τεχνολογίας πάνω στους ανθρώπους και ακόμα η αλλοτρίωση τους. Ο Ηρόδοτος, στα Εννέα Βιβλία Ιστορίας του, περιγράφει λεπτομερώς τη θρησκευτική ζωή, τις λατρείες, έθιμα, κλπ. διαφόρων λαών. Αναφέρει, σαν να το θεωρεί ασήμαντο, ότι στην Αλεξάνδρεια υπήρχε ένα πελώριο ρολόι, που όταν κτυπούσε τις ώρες, εμφανίζονταν δώδεκα εικόνες με τους άθλους του Ηρακλή. Επίσης ότι ο πρώτος Πτολεμαίος βασιλιάς είχε πλοία που έφταναν να έχουν 11 σειρές κουπιών, το οποίο σήμερα φαίνεται σχεδόν απίστευτο για κάποιον που ξέρει από ναυτιλία. Σήμερα όμως συμβαίνει το αντίθετο. Χανόμαστε στις τεχνολογικές περιγραφές, πέφτοντας στο δίχτυ του υλισμού και ξεχνάμε τις πνευματικές ανάγκες του ανθρώπου. Ο άθλος των Ελλήνων στη Τροία έδωσε αφορμή σ’ έναν Όμηρο να συνθέσει την Ιλιάδα. Αυτό το έπος ακόμα και σήμερα, μετά από 2.500 χρόνια, εμπνέει την ηρωική στάση στους νέους μας.

Ο άθλος του πρώτου ανθρώπου που πάτησε στη Σελήνη κατέπληξε το κόσμο επί έναν ολόκληρο χρόνο. Μετά… μετά αδιαφορία. Τεχνικές περιγραφές, επιστημονικές συζητήσεις και συνεντεύξεις στις εφημερίδες, αλλά δεν υμνήθηκε από κανένα Όμηρο για τους μεταγενέστερους αιώνες. Το ίδιο έχει συμβεί και με το πρόσφατο κατόρθωμα του Pioneer. Αδιαφορία, ψυχρότητα, κενό. Μας λείπει η τέχνη, μας λείπει η ποίηση, μας λείπουν οι λάμψεις των Μουσών. Και κυρίως μας λείπει ένας Σκοπός που να δώσει πνευματικό περιεχόμενο στις ευθυγραμμίσεις του πολιτισμού μας, σε κάθε επιστημονική ανακάλυψη, σε κάθε τεχνολογικό κατόρθωμα. Ένας Σκοπός που, βασιζόμενος στις αιώνιες αρχές της εσωτερικής φιλοσοφίας, θα μπορέσει να συνδυάσει την Παράδοση των πολιτισμών του παρελθόντος, με μια σωστή προβολή του ανθρώπου του σήμερα προς το μέλλον. Ένας Σκοπός που θα εναρμονίσει την Τέχνη με την Επιστήμη μέσα σ’ ένα Ηθικό και Φιλοσοφικό πλαίσιο.

Και όταν λέμε φιλόσοφος δεν εννοούμε τη συνηθισμένη και παρηκμασμένη έννοια αυτής της λέξης, αλλά την κατ’ εξοχήν σημασία της: δηλαδή φίλος της Σοφίας, αναζητητής ή εραστής της Αλήθειας και της πραγματικής Ελευθερίας: Χρειαζόμαστε μια επιστήμη και μια τεχνολογία γεμάτη ποίηση, γεμάτη τέχνη. Μόνο έτσι ο πολιτισμός μας θα γλυτώσει τη λησμονιά των τεχνολογικών κατορθωμάτων του, πράγμα που συνέβη σε παλιότερους πολιτισμούς. Και θα τελειώσω αυτό το άρθρο με μια φράση της Η.Ρ. Blavatsky, πολύ σημαντική σχετικά με όσα είπαμε: «Όποιος ξεχνάει, είναι αναγκασμένος να επαναλάβει την εμπειρία».

Συγγραφέας: Πλάνας Γιώργος

Από το ίδιο Τεύχος

Περισσότερα Άρθρα ΕΠΙΣΤΗΜΗ